Ultimativna valuta - MIHAJLO VASILJEVIĆ

Otvaranje: 9. oktobar, u 19.00

Ocenite kvalitet ovog programa

(0 glasova)

Mladi novinar Karl Marks objavio je 1842. godine u kelnskom listu Rheinische Zeitung pet članaka pod naslovom Rasprava o zakonu o krađi drveta. Ovi tekstovi bili su reakcija na novonastali zakon u Rajnskoj oblasti koji je zabranjivao siromašnom stanovništvu da sakuplja otpale grane u šumi, koje su se tradicionalno koristile za ogrev. Vlasnici zemlje izbrisali su na taj način razliku između sakupljanja i krađe drveta. Dosta kasnije, Marks će zabeležiti kako ga je upravo ovaj pokušaj pobune protiv ukidanja običajnog prava korišćenja šume prvi put usmerio na sistemsko izučavanje političke ekonomije. Događaji o kojima je tada pisao, međutim, činili su samo deo sveobuhvatnih transformacija koje su, počev od četrnaestog veka, započete na teritoriji zapadne Evrope. Tokom srednjeg veka, tlo, odnosno zemljište nije predstavljalo sredstvo za eksploataciju tuđeg rada, već egzistencijalnu osnovu za one koji ga obrađuju.

Izložba Ultimativna valuta Mihaila Vasiljevića vraća posetioca na poziciju promišljanja predela naše sredine u njihovom specifičnom ekonomskom, društvenom i prostornom kontekstu. Umetnik želi da nas podseti da, pored dominantne koncepcije pejzaža, postoje i one nastale usled drugačijeg prepleta materijalnosti ekonomskih, ekoloških i simboličkih veza sa tlom. Vasiljević u svojim fotografskim slikama pejzaž znalački formuliše kao dokument protkan istorijskim referencama. Dvostruka premisa ovog stava je da se pejzaž može prikazati na objektivan način i da ga je moguće čitati kao dokument i tako ekstrapolirati značenje vidljivog. Kako je već primećeno, Vasiljević „pristupa fotografiji na način koji dokumentarnost shvata kao stilsku kategoriju, a kako bi se u prvi plan istakla topografska operacija u vezi s njom, odnosno, kako bi ponudio fotografsko opisivanje“ predela, „koje ostavlja utisak neutralnog, sveobuhvatnog, preciznog dokumenta i saznajnog materijala za razmatranje različitih aspekata isprepletanih odnosa“ i konteksta.

Vasiljevićeve fotografije odupiru se lakoj kategorizaciji i denaturalizuju još uvek prevladavajuće predstave o pejzažnom žanru. Kod posmatrača izazivaju projekciju sopstvenih predstava o predelu i prihvatanje implicitnog izazova vizuelnog angažmana kao sredstva kritičkog istraživanja. Za Vasiljevića, fotografska praksa podrazumeva stalnu autorefleksiju čina fotografisanja. Uprkos prividnoj zavodljivosti vizuelnih prikaza i eventualnoj privlačnosti fotografskih prizora prirode, umetnika zanima druga strana značenja topografske fotografije, esteticizma i dokumentarizma. [...]  Vasiljevićeve fotografije su meditacija na temu povezanosti ove dve različite definicije teritorija na kojima obitavamo – jedna opisuje suverenu državu od koje potiču ljudska prava, a druga, skrivena, teritoriju iz koje se crpi energetsko bogatstvo. Više ne postoji veza između nacionalnih država u pravnom smislu i široko rasprostranjenih izvora bogatstva od kojih građani ovih država imaju koristi – „vaše bogatstvo ili beda zapravo potiču sa mesta koja su nevidljiva na administrativnoj mapi vaše zemlje“ (Bruno Latur). Odatle potiče i prividna odsutnost na Vasiljevićevim fotografijama. U prirodi, ovi, skoro generički pejzaži eventualno bi se ukazali retkim posetiocima kao idilični brdoviti ili ravničarski predeli prekriveni poljoprivrednim poljima i imanjima, njivama i šumarcima. Gotovo ništa na ovim površinama ne ukazuje na to da su u pitanju teritorije koje su predmet permanentnih transakcija. [...]

Iz teksta Miloša Zeca u katalogu izložbe

 

Mihailo Vasiljević (Beograd, 1981). Diplomirao 2005. godine na Katedri za fotografiju, Akademija umetnosti BK, Beograd. Master studije Teorije umetnosti i medija završio 2009. godine na Univerzitetu umetnosti u Beogradu.  Od 2019. godine na doktorskim studijama Istorije umetnosti, Filozofski fakultet u Beogradu. Od 2000. godine, njegovi radovi izlagani su na brojnim samostalnim izložbama u Srbiji i grupnim izložbama u Srbiji, Sloveniji, SAD, Grčkoj i Nemačkoj. Dobitnik je nagrade Different Worlds: Young contemporary photography, 2015; dvostruki je finalista nagrade Dimitrije Bašičević Mangelos (2015, 2016). Radio je kao asistent i predavač na Akademiji umetnosti BK (2005-2009) i docent na Novoj akademiji umetnosti (2009-2016) u Beogradu. Bio je ko-osnivač je i ko-urednik nezavisnog udruženja Centar za fotografiju (2011-2019). Njegov umetnički i teorijski rad, vezan za fotografiju kao medij i fenomen i usmeren je na istraživanje različitih kulturnih, istorijskih i političkih obrazaca i procesa. http://mihailovasiljevic.com

PROJEKAT JE PODRŽAN OD STRANE MINISTARSTVA KULTURE I INFORMISANJA REPUBLIKE SRBIJE

Slika

Informacije o programu:

Podelite na društvenim mrežama

O nama

 

Vojvode Živojina Mišića 4

26101 Pančevo, Srbija

 

+381 (0)13 440 944

+381 (0)13 440 945

Vesti

Program